Moeder en dochter aan de overkant van de straat slaan regelmatig op tilt. Dochter is een meisje van een jaar of 10 en verveelt zich te pletter. Half juni begon de Griekse zomervakantie. Het was eind augustus duidelijk dat na bijna drie maanden vrij, het hele huishouden snakte naar de vrijheid, die naar school gaan met zich meebrengt. De tweede week van september was het zover, maar helaas …. de vreugde was van korte duur. Na vier dagen school was dochterlief weer thuis. En ze is nog steeds thuis.
De leerkrachten van het openbaar onderwijs zijn namelijk aan het staken. Ze verdienen 1000 euro voor een werkweek van 20 uur en willen er 300 euro bij. Bovendien zijn alle leerboeken vernieuwd en vinden ze dat ze te weinig tijd hebben gehad, om zich die nieuwe boeken eigen te maken. De staking gaat deze week haar vierde week in. Tot aan de gemeenteraadsverkiezingen op 15 oktober gaan de leraren niet aan de slag. En ook de regering houdt voet bij stuk. Nu werken de meeste Grieken 40 uur of meer voor een salaris van 1000 euro of minder, dus is het niet vreemd dat de regering niet genegen is de eisen van de stakers in te willigen. Een salarisverhoging voor leraren zou een ware stakingsgolf veroorzaken.
Deze patstelling vraagt ondertussen wel immens veel van ieder doorsnee Grieks huishouden met schoolgaande kinderen. Opa’s en oma’s, tantes, buren worden ingeschakeld. Er wordt thuisgewerkt als dat maar even kan. Het dochtertje van de bakker mag ook een middagje brood verkopen en op menig kantoor lopen kinderen rond. Maar na drie maanden zomervakantie én drie weken kunst- en vliegwerk lopen heel wat Griekse ouders op hun tandvlees. En snakken Griekse kinderen naar gymles, geschiedenis of rekenen - weg van moeders, oma’s en tantes. Aan de overkant van de straat hebben ze de lieve vrede in huis weer tijdelijk gered door flink te gaan shoppen: dochterlief heeft een nieuwe outfit en een verse voorraad karaoke-muziek om mee te blèren. Wij houden dat waarschijnlijk nog wel een week uit.
